Pneumokokken, ziekenhuis-kokken en rollators-KeeK op de maand

De KeeK op de Week hebben jullie een paar keer moeten missen, maar daar was een reden voor. Begin januari ben ik met een dubbele longontsteking opgenomen in het ziekenhuis. Veroorzaakt door de pneumokokken bacterie. (godzijdank een huis tuin een keuken bacterie, heel geniepig maar goed te behandelen)

shutterstock_429932797

Monitor Bron: Shutterstock

Wat was er gebeurd?

Ik werd ziek. Op Facebook heb ik vlak daarvoor zelfs een berichtje achtergelaten:

40,4 graden koorts, het voelt aan alsof ik een klaplong heb…

 

Woensdag 4 januari was de huisarts langs geweest. Niet mijn eigen huisarts, maar een vervanger. “Babs heeft een zware griep” zei ze. En zij heeft naar mijn longen geluisterd, maar hoorde niets bijzonders. Ik  had verschrikkelijk veel pijn, ik vroeg of ik een klaplong ofzo had. (Geen idee hoe dat voelt, maar had ooit gelezen dat dat veel pijn deed)

Advies:  uitzieken

Zaterdag 7 januari:  Naar de huisartsenpost. Nog pijn, koorts gezakt, ijlen… Jeroen vertrouwde het niet. De koorts was gedaald, maar ik bleef pijn hebben en ijlde nog steeds.

Doorverwezen naar longarts, foto’s gemaakt..

Direct opgenomen op de Intensive care van het Rivierenland ziekenhuis in Tiel.

Volgens de arts had Jeroen geen dag later moeten komen, want dan hadden ze weinig voor mij kunnen doen *slik*

Zondag 8 januari: Lever en nierfuncties  waren iets beter. i.v.m zuurstofopname op de buik gelegd

Later weer terug gedraaid

Maandag 9 januari: Weer op de buik gedraaid, teveel koolzuur in het bloed. Percentage wil niet dalen, daarom ‘s avonds per ambulance (op de buik) naar het Radboud UMC in Nijmegen vervoerd, omdat ze daar een apparaat hebben om koolzuur uit het bloed te halen.

Ik weet niets meer van deze periode, was compleet van de wereld. Wel heel veel “gedroomd” en voor mij voelde dat aan als de werkelijkheid. (vertel ik de volgende keer, behoorlijk bizar verhaal)

17 januari weer wakker gemaakt (7 januari was ik in slaap gebracht dus 10 dagen een kunstmatige slaap)

Het zou enkele dagen duren voordat ik wakker zou worden werd er verteld, en ik werd een paar uur later al wakker. Good morning Nijmegen!

18 januari naar het zwembad gebracht. Hoe dat ging vertel ik nog. Met alle draden van de infusen en beademing het zwembad in, die werden vastgehouden door de verplegers… Bijzondere en fijne ervaring. Je bent gewichtloos in het water.

De IC van het Radboud heeft als enige IC in Nederland een hightech zwembad voor de revalidatie.

 

De volgende dag, 19 januari, van de beademing af , eerst een half uur proberen. Ging zo goed dat het twee en een half uur werd en toen werd het verlengd tot 22.00 uur.

‘s Nachts weer wel aan de beademing.

Donderdag 19 januari de hele dag zonder de beademing (wel zuurstof)

Vrijdag 20 januari i.p.v. zwemmen is de beademingsbuis eruit gehaald. Wij zouden weer naar het zwembad gaan, maar zonder beademing zou het te vermoeiend zijn.

Zaterdag 21 januari terug met ambulance naar Tiel. Naar de IC.

Maandag 23 januari naar de verpleegafdeling

Beginnen met zelf lopen. Stapje voor stapje.

Donderdag 26 januari naar de Schakel in het oude deel van het ziekenhuis = geriatrische (ouderen) afdeling, een vorm van revalidatie. Om te leren om weer zelfstandig te worden, zodat je weer naar huis kan.

Vrijdag 3 februari, een week later naar huis gegaan.

 

Ik heb artsen, tig verschillende verpleegsters, psychiaters, fysiotherapeuten, ergotherapeuten, diëtisten en geestelijke hulp aan mijn bed gehad.

Jeroen heeft zo een 16  infusen geteld. (toen ik in slaap werd gehouden)

Ik heb iedere dag een stuk of 10 medicijnen geslikt. Paracetamol, slaappillen, pillen tegen lucide dromen, injecties tegen trombose, sondevoeding (daar zit ook nog een heel verhaal achter) en mijn allergrootste nachtmerrie was toch wel het uitzuigen van taai slijm uit mijn longen. Wat heel vaak gedaan werd.

Ik kon niet meer lopen, alle spieren verzwakken in een rap tempo. Ik kon nog niet eens een pen vasthouden en wat schrijven. Een vork oppakken en naar mijn mond brengen, zelf naar de w.c gaan, douchen, een glas water optillen voelde aan als een emmer water, ik moest alles weer opnieuw leren. De dokter zei dat mijn lichaam als het ware moest resetten. Maar: ik ben van ver gekomen en ik ben weer  “terug”.

Er heerst weer een tweede  griepgolf en het schijnt dat ook veel mensen de laatste maanden daarbij ook nog een longontsteking krijgen. Mijn advies is dan ook: Als je het niet vertrouwd, ga naar de huisarts.

Ouderen en kleine kinderen zijn het meest kwetsbaar en als je er snel bij bent hoef je niet mee te maken wat ik doorstaan heb. Dat was geen pretje, maar ik blijf positief natuurlijk. De schrik zit er wel behoorlijk in, dat begrijpen jullie wel.

Ik heb veel steun gehad van Jeroen, Tom en mijn familie. Die zijn zich ook rot geschrokken.

De artsen noem mij een medisch wonder en de laatste arts vroeg aan mij of ik zo “genoemd mocht worden”.

Ja, natuurlijk mag dat!

handtekening Babs

 

 

 

Geen blogpost meer missen?

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 687 andere abonnees

35
Leuk als je een reactie plaatst!

avatar
31 Comment threads
4 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
31 Comment authors
AstridLifeaholic.nlFleurJosineAstrid Recent comment authors

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Abonneer  
nieuwste oudste
Abonneren op
Astrid
Gast

Hey Babs,

Jeetje meis, ik lees nu pas jouw complete verhaal (ik loop behoorlijk achter met blogjes lezen). Maar echt heftig!!! Ik had natuurlijk het een en ander al meegekregen via Facebook. Jeetje, dit is echt even schrikken zeg! Ben er gewoon echt even stil van…pfoe! Ben blij dat je een medisch wonder bent en dat je weer aan het opknappen bent. Rustig aan meis en veel beterschap en echt veel sterkte! Je bent een topper!! Veeeel liefs,

Astrid

Lifeaholic.nl
Gast

Jeetje zeg wat een ontzettend heftig verhaal! Gelukkig dat je een medisch wonder bent! Hopelijk knap je snel verder op! Beterschap en een dikke digitale knuffel! 😘

Fleur
Gast

Wow, wat een ontzettend heftig verhaal! Je hebt veel meegemaakt zeg. Gelukkig was je man er op tijd bij zeg! Fijn dat je nu bezig bent op te knappen. Heel veel sterkte toegewenst! Dikke kus en knuffel!

Josine
Gast

Jeetje, wat een heftig verhaal Babs. Goed om je weer online te zien! Take it easy, zou ik bijna willen zeggen. Liefs Josine

Astrid
Gast

Lieve Babs, wat ben ik blij dat je een medisch wonder blijkt te zijn… Wat een heftig verhaal zeg. Geen idee dat het zo verschrikkelijk slecht met je is gegaan. Nu ben je gelukkig weer boven water. Doe rustig aan, hoop dat je weer snel fit bent! Xx

Armande
Gast

Oh wat een verschrikkelijk verhaal zeg! Ik had er al een slecht gevoel bij, dat je zomaar zo lang niet online was. Voor verslaafden zoals wij helemaal niet logisch. Fijn dat je er weer helemaal bent, maar ik denk dat je nog een flinke nasleep zult hebben van deze toestanden. Een medisch wonder (nieuwe naam voor je blog..) Het is inderdaad de kunst om op het juiste moment je lichaam te geloven. Dave heeft een paar jaar geleden zo’n kantje-boord gevoel gehad met zijn galblaas. Die moest er toch met vliegende spoed uit, dat had ook heel anders kunnen aflopen.… Lees verder »

Yvonne
Gast

Jemig Babs je bent echt een wonder, ik miste je op een gegeven moment en heb een berichtje gestuurd niet omdat ik wilde weten wat er was maar om te laten merken dat ik je miste. Ik ben blij dat je weer gezond en wel terug ben.

Debbie
Gast

Djeez Babs, wat een historie! Gelukkig dat Jeroen zo helder was om toch weer de dokter te bellen toen hij het niet vertrouwde. Ik hoop dat je hier snel van herstelt. Maar het zal wel even tijd kosten en neem die tijd ook! Het kaartje is vandaag naar je op de post gegaan. En nog van harte met je verjaardag!
xxx

Vanessa
Gast

Dit is schrikken, wat een vreselijk verhaal! Ik ben blij dat je terug bent. Veel sterkte en doe rustig aan!

Celine
Gast

Jeetje Babs wat heftig allemaal. Ik zag al een tijdje dat het niet goed met je ging maar dat het zo ernstig was had ik niet door. Ik hoop dat je rustig aan weer opknapt. Doe maar voorzichtig aan. Heel veel liefs en beterschap Celine

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten